این روزها چقدر دلم هوای حبیب را می کند .
هر بار که پرنده ی خیالم به پابوس عشق علیه السلام می رود ، می رود می نشیند کنار ضریح حبیب و دخیل می بندد به ضریح زیبایش .
چقدر سبک رفاقتش را دوست دارم ...
رفاقت حبیب و مسلم بن عوسجه را
رفاقتی که دست آدم را می گیرد و آسمانیش می کند ...
